KASJERKI NA MIEJSCU WIEDŹM NA MIOTŁACH

Od lat wędruję po górach, ale nigdy dotąd nie spotkałem jeszcze kasjerki na szlaku, inkasującej bezceremonialnie pieniądze od turystów za wejście na szczyt wzniesienia. A taki właśnie osobliwy przypadek przytrafił mi się w pogodną sobotę października w trakcie wspinaczki na malowniczą Górę Zborów (468 m n.p.m.) na terenie Jury Krakowsko-Częstochowskiej.

Według legendy – zbierały się tam niegdyś okoliczne wiedźmy na miotłach przed odlotem na sabat czarownic na Łysą Górę w regionie świętokrzyskim.

Dziś jest to natomiast miejsce szczególnej aktywności mobilnych kasjerek wyciągających forsę od jurajskich wędrowców.

Geograficzne fascynacje rodzimych filmowców, którzy w ostatnich kilkunastu latach upodobali sobie jurajskie zakątki, kręcąc tam zdjęcia do różnych filmów fabularnych („Powidoki” w reżyserii Andrzeja Wajdy czy „Lalka” w reżyserii Macieja Kawalskiego) skłoniły mnie do jesiennej wyprawy do serca atrakcyjnego widokowo regionu położonego w dorzeczu górnej Wisły i górnej Warty, na styku Śląska i Małopolski.

Utworzony prawie 70 lat temu 45-hektarowy rezerwat przyrody nieożywionej pod nazwą GÓRA ZBORÓW jest malowniczą częścią pasma Skał Kroczyckich (powiat zawierciański), a zarazem Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd. Wyróżnia się obecnością licznych wapiennych ostańców o wysokości dochodzącej do 30 metrów. Znajduje się tam również unikatowa Jaskinia Głęboka o długości 190 m i głębokości 22,4 m (w 2012 roku udostępniono ją dla ruchu turystycznego). Trasa dla speleologów w obrębie jaskini jest oświetlona. Panuje w niej temperatura od 5 do 8 stopni Celsjusza.

Wędrówka z Podlesic na szczyt Góry Zborów dostarcza jednak nie tylko wspaniałych doznań.

W pewnej chwili wyrasta nagle na szlaku – dosłownie jak spod ziemi – kasjerka z przewieszoną na ramieniu torbą na pieniążki. Domaga się stanowczo od każdego ze wspinających się turystów po 5 zł od twarzy. Dysponuje w tym celu mobilną kasą.

Dlaczego to robi? Trudno pojąć. Wiadomo tylko, że jest plenerową eksponentką FUNDACJI CENTRUM DZIEDZICTWA PRZYRODNICZEGO I KULTUROWEGO w Podlesicach, maleńkiej wsi liczącej sobie niespełna 300 mieszkańców (instytucja o górnolotnej nazwie mieści się w obiekcie usytuowanym przy ulicy – nomen omen - Jaskiniowej). Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że fundacja usiłuje za wszelką cenę wycisnąć forsę nawet z kamienia.

Całkiem niedawno jurajski Szlak Orlich Gniazd zwyciężył w plebiscycie „Cuda Polski 2026”, zorganizowanym przez magazyn NATIONAL GEOGRAPHIC TRAVELER POLAND w województwie śląskim.

Może więc ktoś uznał, że jest to świetna okazja do zarobienia pieniędzy na turystach odwiedzających Jurę Krakowsko-Częstochowską? Nie od dziś wiadomo przecież, że mamona niepodzielnie rządzi światem!

Z wierzchołka Góry Zborów rozpościerają się urzekające widoki na bliższą i dalszą okolicę. Przy słonecznej pogodzie zapierają one dosłownie dech w piersiach z wrażenia.

17 października był jeszcze inny powód turystycznej fascynacji naturą – urocze barwy jesieni. Wielokolorowa przyroda przyciągała uwagę czerwienią, brązem i żółcią liści drzew. Nasuwało to natychmiastowe skojarzenia z tekstem prezentowanej ostatnio w rozmaitych stacjach radiowych pamiętnej piosenki pt. „Barwy jesieni” z repertuaru Czerwonych Gitar. Warto przypomnieć słowa skomponowanego przez Seweryna Krajewskiego utworu sprzed dokładnie 60 lat: „zielone drzewa, które chroniły nas, w żółte kolory zamienił czas”. Autorem tamtego tekstu był Marek Gaszyński, znany dziennikarz muzyczny.

Nie wszystkie jurajskie zjawiska przyrodnicze napawały jednak radością w październikową sobotę. Niepokojąco obniżył się - o czym koniecznie trzeba wspomnieć - poziom wód w różnych akwenach. W niektórych przypadkach (Kostkowice, Włodowice) było to widać gołym okiem. Tzw. susza hydrologiczna mocno daje się we znaki naturze! Może to zwiastować kłopoty z dostępnością wody pitnej dla konsumentów.

Miejmy nadzieję, że jest to tylko zjawisko przejściowe, podobnie jak zdumiewająca nadaktywność natrętnych kasjerek jurajskich. Lepsze już chyba były wiedźmy na miotłach!