Semaglutyd to lek z grupy analogów GLP-1, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz przewlekłej otyłości. Działa poprzez naśladowanie naturalnego hormonu, który stymuluje wydzielanie insuliny, hamuje łaknienie i opóźnia opróżnianie żołądka, co prowadzi do długotrwałego uczucia sytości

Szerokie (wbrew zaleceniom lekarzy) stosowanie semaglutydu w celu łatwej i szybkiej utraty wagi ujawniło jego wady - chociażby „ozempikową twarz”, która z powodu zaniku tkanki tłuszczowej wydaje się starsza, czy spłaszczone i obwisłe „ozempikowe pośladki” (ozempic butt). Amerykańscy chirurdzy plastyczni twierdzą, że obserwują „zauważalny wzrost” liczby konsultacji w tej sprawie.

Jak sugerują badania przeprowadzone w USA, około jedna trzecia utraty masy ciała po zastrzykach analogów GLP-1, takich jak Wegovy i Mounjaro, wynika z utraty mięśni, a nie tłuszczu. O ile tkanka tłuszczowa bardzo łatwo odzyskuje wcześniejszą wagę i objętość, odzyskanie mięśni jest dużo trudniejsze Osobom przyjmującym GLP-1 zaleca się już zdrową dietę i ćwiczenia, w tym trening siłowy, dla utrzymania masy mięśniowej.

Apitegromab został pierwotnie opracowany z myślą o chorych na rdzeniowy zanik mięśni (SMA). Za hamowanie rozrostu tkanki mięśniowej odpowiada białko o nazwie miostatyna. Niedobór tego białka – np. z powodu mutacji genetycznej albo wywołany lekami – powoduje szybki, czasami wręcz nadmierny rozrost mięśni. Apitegromab hamuje powstawanie miostatyny w organizmie i przez to przyspiesza rozrost tkanki mięśniowej. Obecnie jest dostępny wyłącznie do użytku w badaniach klinicznych i musi być podawany dożylnie w formie wlewu.

Firma, która produkuje Apitegromab, sfinansowała badania dotyczące możliwości wykorzystanie tego leku do zapobiegania niepożądanemu spadkowi masy mięśniowej podczas przyjmowania analogów GLP-1. Trwają też badania czy pacjenci mogliby go sobie sami wstrzykiwać – podobnie jak w przypadku zastrzyków z GLP-1.

W trwającym 6 miesięcy badaniu wzięły udział 102 dorosłe osoby, głównie kobiety. Jak wykazały skany ciała, grupa przyjmująca apitegromab w połączeniu z lekiem odchudzającym Mounjaro zachowała średnio o około 1,9 kg, czyli o 55 proc. więcej masy mięśniowej, jednocześnie tracąc tkankę tłuszczową.

Eksperci twierdzą jednak, że potrzebne są dalsze badania, zanim lek będzie mógł być przepisywany pacjentom z podobnych wskazań.

Paweł Wernicki (PAP)

pmw/ zan/