87. rocznica wybuchu II wojny światowej. Zawiercie uczciło pamięć ofiar i bohaterów

1 września 2026 roku w Zawierciu odbyły się uroczystości upamiętniające 87. rocznicę wybuchu II wojny światowej.

Był to czas zadumy, modlitwy i wspominania tych, którzy zginęli podczas wojennego dramatu, a także bohaterów walczących w obronie Ojczyzny.

W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych, służb mundurowych, organizacji kombatanckich, społecznych i politycznych, duchowieństwa, mediów oraz mieszkańcy i zaproszeni goście.

Uroczystość rozpoczęła się od hymnu

Spotkanie rozpoczęło się od wspólnego odśpiewania hymnu państwowego – „Mazurka Dąbrowskiego”.

Był to symboliczny początek uroczystości poświęconej pamięci wydarzeń, które na zawsze zapisały się w historii Polski i świata.

1 września 1939 roku – początek wojennego dramatu

Podczas wystąpienia przypomniano wydarzenia z 1 września 1939 roku, kiedy Niemcy zaatakowały Polskę, rozpoczynając konflikt, który w kolejnych latach objął ogromną część świata.

Wspomniano między innymi o bombardowaniu Wielunia oraz ostrzale Westerplatte. Przypomniano również o ogromnej skali II wojny światowej, w którą zaangażowane zostały dziesiątki państw i setki milionów ludzi.

W przemówieniu przywołano tragiczne doświadczenia ludności cywilnej – egzekucje, bombardowania, obozy koncentracyjne i zagładę Żydów. Zwrócono również uwagę na sowiecką agresję na Polskę z 17 września 1939 roku oraz zbrodnię katyńską.

Pamięć o tych, którzy oddali życie

Ważnym elementem uroczystości była minuta ciszy, podczas której uczestnicy oddali hołd ofiarom wojny oraz wszystkim, którzy stracili życie w walce o wolność i niepodległość Polski.

Był to szczególny moment zadumy nad losem milionów ludzi, których życie zostało naznaczone wojną, prześladowaniami i utratą najbliższych.

Modlitwa w intencji bohaterów i ofiar wojny

Kolejnym punktem uroczystości była modlitwa poprowadzona przez ks. Mateusza Golisa.

W modlitwie wspominano bohaterów II wojny światowej, osoby zamordowane przez okupantów niemieckich i sowieckich, a także tych, którzy oddali życie w obronie Ojczyzny. Modlono się również za ofiary prześladowań, za wszystkie narody dotknięte wojną oraz o zakończenie współczesnych konfliktów zbrojnych.

Modlitwa była także wezwaniem do pokoju, wzajemnego szacunku i pamięci o tragicznych doświadczeniach poprzednich pokoleń.

„Wspomnienie żołnierza Tułacza” – niezwykła część artystyczna

Szczególnym momentem uroczystości była część artystyczna przygotowana przez grupę aktorską działającą przy Uniwersytecie III Wieku.

Przedstawienie zatytułowane „Wspomnienie żołnierza Tułacza” powstało na podstawie wybranych utworów poetyckich Władysława Broniewskiego.

W programie artystycznym wystąpili: Jadwiga Rauk, Kazimiera Hoły, Elżbieta Fikier-Grabowska, Elżbieta Kucera oraz Janina Straszak. Opracowanie muzyczne przygotował Czesław Łypaczewski.

Poezja, która przypomniała wojenną rzeczywistość

Podczas występu wybrzmiały utwory poświęcone żołnierzom, wojennym doświadczeniom oraz losom Polaków zmuszonych do tułaczki.

Wiersze przeniosły uczestników w czasy września 1939 roku, przypominając zarówno o walkach polskich żołnierzy, jak i o cierpieniu ludności cywilnej.

Pojawiły się także odniesienia do Monte Cassino, losu polskich Żydów oraz życia żołnierzy, którzy po wojnie musieli zmierzyć się z pamięcią o utraconym domu i ojczyźnie.

Historia opowiedziana muzyką i słowem

Połączenie poezji, muzyki i scenicznej interpretacji sprawiło, że część artystyczna stała się nie tylko wspomnieniem historycznych wydarzeń, ale również emocjonalną opowieścią o człowieku uwikłanym w wojenną rzeczywistość.

Słowa poetów przypominały o tęsknocie za ojczyzną, samotności żołnierzy, stracie najbliższych oraz nadziei na powrót do normalnego życia.

Od wrześniowych walk po pamięć o ofiarach

W kolejnych utworach powracały obrazy września 1939 roku i losów polskich żołnierzy. Poezja pozwoliła spojrzeć na wydarzenia historyczne nie tylko przez pryzmat dat i faktów, ale przede wszystkim przez doświadczenia konkretnych ludzi.

Ważne miejsce zajęły również wspomnienia związane z cierpieniem ludności cywilnej oraz ofiarami wojny.

Żołnierz bez broni i bez domu

Jednym z poruszających motywów przedstawienia był los żołnierza, który po wojennej tułaczce pozostawał człowiekiem pozbawionym domu i poczucia bezpieczeństwa.

To właśnie takie historie przypominają, że wojna nie kończyła się wraz z ostatnim strzałem. Jej konsekwencje pozostawały w pamięci ludzi jeszcze przez wiele lat.

Pamięć, która nie może zaginąć

Uroczystość w Zawierciu była przede wszystkim przypomnieniem, że pamięć o wydarzeniach z 1939 roku jest częścią naszej wspólnej odpowiedzialności za historię.

87 lat po wybuchu II wojny światowej nadal wracamy do historii tych, którzy walczyli, ginęli, byli prześladowani i tracili swoich najbliższych.

Wspominamy ich nie tylko po to, by pamiętać o przeszłości, ale również po to, by kolejne pokolenia rozumiały wartość pokoju, wolności i niepodległości.

Złożenie kwiatów pod pomnikiem

Następnie nadszedł czas na złożenie kwiatów pod pomnikiem. W ten symboliczny sposób oddano hołd ofiarom wojny oraz tym, którzy walczyli w obronie Ojczyzny.

Był to kolejny ważny moment uroczystości, podkreślający znaczenie pamięci o wszystkich, którzy zapłacili najwyższą cenę za wolność.

„Niech okrucieństwa wojny nauczą nas pokoju”

Tegoroczne obchody 87. rocznicy wybuchu II wojny światowej miały wymiar nie tylko historyczny, ale również bardzo aktualny.

Wspominając tragedię sprzed 87 lat, uczestnicy uroczystości zwracali uwagę na potrzebę budowania pokoju, szacunku i wzajemnego zrozumienia.

Bo pamięć o wojnie powinna być nie tylko wspomnieniem przeszłości. Powinna być również przestrogą na przyszłość.

Pamiętamy

1 września to dzień, w którym szczególnie mocno pochylamy się nad historią. W Zawierciu pamięć o ofiarach i bohaterach II wojny światowej została uczczona słowem, modlitwą, muzyką i symbolicznym złożeniem kwiatów.

To ważne, aby pamięć o wydarzeniach z 1939 roku trwała – również wśród młodego pokolenia.

Pamiętamy. I chcemy pamiętać.