Jasna Góra/ Pielgrzymka zamojsko-lubaczowska wędrowała z Bełzu na Ukrainie

W 43. Pieszej Pielgrzymce z diecezji zamojsko-lubaczowskiej przyszło na Jasną Górę 450 osób. Wędrówka trwała 12 dni. Trasa rozpoczęła się w ukraińskim Bełzie, co nawiązywało do historycznej drogi obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w 1382 r. Dało to początek kultowi ikony Czarnej Madonny.

"Wróciliśmy do tej tradycyjnej trasy: książę Władysław Opolczyk z zamku w Bełzie zabrał obraz i przywiózł go tutaj, do Częstochowy. Bełz leży 10 km od naszej granicy, stamtąd rozpoczynamy naszą diecezjalną pielgrzymkę wpisując się też w to łączenie ziem ukraińskich, które kiedyś należały również do naszej ojczyzny" – powiedział, cytowany przez biuro prasowe Jasnej Góry, dyrektor pielgrzymki ks. Karol Stolarczyk.

Rozpoczynanie pielgrzymki w Bełzie zapoczątkowano w 2011 r. Pomysłodawcami byli lokalni organizatorzy oraz ówczesny starosta tomaszowski Jan Kowalczyk. Pątnicy do Bełzu jadą autokarem, stamtąd idą pieszo. Po przekroczeniu granicy w Tomaszowie Lubelskim dołączają do głównej grupy pątników z diecezji zamojsko-lubaczowskiej.

"Samo pielgrzymowanie nawet przez jeden dzień po stronie ukraińskiej zachwyca. Prawosławni i grekokatolicy, a w tym roku również wspólnota żydowska, podejmowali nas na posiłki, odprowadzili do granicy, więc ma to wymiar ekumeniczny. Jest wielka gościnność, życzliwość" – powiedział ks. Stolarczyk.

Dodał, że położona przy granicy diecezja lubaczowsko-zamojska jest "naznaczona wydarzeniami wojny, ale i Wołynia". Przypominając o ostatnim incydencie z rosyjską rakietą, która spadła na Lubelszczyźnie, stwierdzi, iż mieszkańców obu stron granicy "łączy to, co się dzieje dziś na niebie". (PAP)

th/ lm/