Hudziec, szef wydziału strategii, rozwoju i funduszy w miejscowym urzędzie, powiedział, że testy produkcyjne mają „precyzyjnie określić wydajność eksploatacyjną złoża solanki”. - Równolegle próbki wody poddawane są badaniom laboratoryjnym, umożliwiającym ustalenie jej dokładnego składu i struktury. Po zakończeniu robót i analiz laboratoryjnych przygotowana zostanie dokumentacja hydrogeologiczna. Stanie się podstawą do podjęcia dalszych decyzji dotyczących przyszłości i wykorzystania odwiertu Jaworze IGH-1 – wyjaśnił.

Urzędnik dodał, że ostatecznych wyników oraz zatwierdzonej dokumentacji gmina spodziewa się na przełomie drugiego i trzeciego kwartału.

Rewitalizacja odwiertu i uzyskanie dostępu do solanki są niezbędne do odzyskania przez Jaworze, sąsiadujące z Bielskiem-Białą, statusu uzdrowiska.

Odwiert został wykonany pod koniec lat 70. XX wieku, jako jeden z dwóch otworów głębinowych na terenie Jaworza. Pierwotnie miał głębokość 1525 m. Obecnie zostanie pogłębiony do 1650 m. Solanka będzie mogła zostać użyta w tężniach. Ma zbyt niską temperaturę, by ją wykorzystać w basenach termalnych.

Samorząd Jaworza od wielu lat zainteresowany jest przywróceniem miejscowości statusu uzdrowiska. Gmina, która się o to stara, musi między innymi mieć własne naturalne surowce o właściwościach leczniczych, w tym przypadku solankę. Niezbędny jest odpowiedni klimat, co w przypadku Jaworza poświadczyła w 2014 roku Polska Akademia Nauk. Ma on właściwości lecznicze przy chorobach układu oddechowego, układu krążenia, narządów ruchu, zaburzeń neurologicznych oraz zaburzeń przemiany materii. Miejscowość spełnia także warunek mówiący o odpowiedniej infrastrukturze leczniczej - w Jaworzu działa sanatorium.

Decyzję o wpisaniu miejscowości na listę uzdrowisk podejmuje Rada Ministrów.

W 1862 roku właściciel Jaworza - hr. Maurycy Saint Genois - założył pierwsze uzdrowisko. W przeszłości z jego uroków korzystali między innymi Wincenty Pol, Maria Konopnicka, Jan Karłowicz, Julian Tuwim, Ignacy Daszyński i Melchior Wańkowicz. Maria Dąbrowska napisała tu część „Nocy i dni”. W 1906 roku Jaworze zmieniło właściciela. Larischowie nie interesowali się uzdrowiskiem. Trzy lata później zawieszono status sanatoryjny, choć zabiegi lecznicze, jak hydroterapia czy kąpiele borowinowe, wciąż były tam prowadzone. (PAP)

szf/ mark/