Konserwator zbiorów artystycznych bazyliki Mariackiej Katarzyna Pakuła-Major poinformowała PAP, że prace przy wieży niższej zrealizowano w ramach trzeciego roku realizacji projektu "Dziedzictwo bazyliki Mariackiej. Konserwacja elewacji wież kościoła i hełmu wieży wyższej wraz z koroną królewską".

Zakończyła się konserwacja elewacji wieży dzwonnej bazyliki Mariackiej w Krakowie. Prace objęły wątek ceglany, drewniane okiennice oraz kamienne elementy budowli. Zostały już zdjęte rusztowania, a mieszkańcy i turyści mogą podziwiać efekty prac konserwatorów.

W ramach trzeciego etapu kontynuowano działania konserwatorskie zgodnie z wcześniej przyjętym programem, obejmującym prace podobne do tych prowadzonych w latach poprzednich przy wieży wyższej, hejnałowej.

Konserwacji poddano chorągiewki oraz kule ze szczytu dzwonnicy, a także wszystkie ceglane ściany wieży wraz z elementami kamiennymi i drewnianymi znajdującymi się na elewacjach. Renowacją objęto również wszystkie okna z okiennicami.

Czyszczenie powierzchni wykonano przy użyciu nowoczesnej i precyzyjnej metody ablacji laserowej, sprawdzonej w poprzednich etapach prac przy bazylice. Według specjalistów jest ona dużo mniej inwazyjna niż czyszczenie metodami ściernymi lub przy użyciu wody.

Według konserwatorów uszkodzone fragmenty cegieł zostały uzupełnione z wykorzystaniem naturalnych materiałów, możliwie najbardziej zbliżonych do oryginału, natomiast w miejscach poważniejszych zniszczeń dokonano wymiany całych cegieł. W trakcie prac zachowano szczególną ostrożność, aby nie zakłócić naturalnego ekosystemu ptaków (jerzyków), gniazdujących w obrębie wieży.

Podczas konserwacji malowanych okien maswerkowych, po oczyszczeniu i usunięciu przestarzałych uzupełnień wykonano nowe, dostosowując fakturę zaprawy do oryginału. Koloryzację przeprowadzono metodą scalającą, co pozwoliło zachować historyczny charakter i artystyczny wyraz epoki, w której powstały.

Jak wskazała konserwator bazyliki, ważnym aspektem tegorocznych prac były również działania przy renesansowym balkoniku kaplicy rodziny Kaufmanów, znajdującym się na drugiej kondygnacji wieży niższej.

Kaplica ta, wbudowana w latach 20. XVI wieku, stanowi niezwykle cenny przykład architektury mieszczańskiej fundacji w przestrzeni kościoła. Ze względu na wyjątkowe położenie nie była dostępna z wnętrza świątyni - prowadziła do niej osobna klatka schodowa, z której wychodzono na malowniczy ganek wsparty na konsolach, zabezpieczony balustradą i nakryty daszkiem.

Podczas prac balkon oczyszczono z zabrudzeń i wtórnych nawarstwień metodą ablacji laserowej. Usunięto wcześniejsze, nieodpowiednie technologicznie i estetycznie uzupełnienia oraz kity. Szczególną uwagę poświęcono drewnianemu daszkowi, który po oczyszczeniu odsłonił pierwotny czerwony kolor w obramowaniu, dotychczas przykryty późniejszymi nawarstwieniami.

Koszt prac konserwatorskich to ponad 1,3 mln zł. Finansowane były one z budżetu Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa, Gminy Miejskiej Kraków oraz środków własnych parafii Mariackiej.

Południowa, niższa wieża bazyliki Mariackiej ma 69 m wysokości i pełni funkcję dzwonnicy. Podobnie jak wieża wyższa wzniesiona została na planie kwadratu i ma wyraźnie zaznaczony gzymsami i oknami podział kondygnacyjny. Na piętrze znajduje się renesansowa kaplica pw. Nawrócenia św. Pawła. Wieżę nakrywa późnorenesansowy hełm wykonany w 1592 r., który składa się z osadzonej na ośmiobocznym bębnie eliptycznej kopuły zwieńczonej ażurową latarnią. W narożnikach ustawione są cztery mniejsze kopułki na niskich, sześciobocznych podstawach.(PAP)

rgr/ wj/